Niemi pacjenci

Często pachną moczem
ich skóra łuszczy się wielowarstwowo
w naturalnych odkrywkach naga historia.
Spękani z ubytkami
naprawiani wiele razy jednak
czas ciągle gryzie od nowa
kąsa
Czasem kot ich odwiedzi
pies osika

Puszą się na wysrebrzonych fotografiach
jeśli powiększyć detal – wspaniali
Ich młodość kipi  dosadnym szczegółem
pychą artystów
z czasu kapeluszy i wylewanych przez okno nocników
idzie się – krzyczano wtedy nocą
hasło? odzew?  szczękali w ciemności halabardnicy

Dziś bilety muzealne strzegą ich świetności
gołębie sieją ślady na maszkaronach
deszcz myje
śnieg otula
czas biegnie
(A) my przykładamy do ich serca ucho
Gdzie? czy? bije jeszcze?

Z odkształconych drobin (na nowo) budujemy gmach!

 

Dialektyka, 17.06.2016, 9.59, G9

Wypadł mi z ręki nóż
Kiedy szybował ostrzem w stronę tętnic krzyczałam
nieprzerwanie donośnie i długo jak lot
mieniącej się w oczach klingi
Przez moment wypełnił mnie strach i widok krwi
Myśli o śmierci szpitalu tym że nie ma koło mnie
Mojego Ukochanego
A w pokoju obok śpi gość któremu nie chcę uprzykrzyć życia
Ostateczność i Codzienność
Kruchość i Zmienność
Jak to się ma do poetyki dzieła muzycznego
którą opisał Igor Strawiński i którą
studiowałam dziś rano?
Poiein z grecka – oznacza to make – machen – hacer – fare – facere – robić …
To co uprawiam
To co uprawiamy – my poeci
To liryka
Osuszona z dźwięku, bez liry
(ta z lirą stała się piosenką)
Poeci – to Robotnicy

Nóż mnie ominął, Wpadł do zlewu
Widać umrzeć mam nie dziś

 

Okno z widokiem na duszę

Uczyć się ustawicznie
Do pożegnalnego oddechu
Rzemiosł różnych
Ciągle pragnąc
Nowego i Więcej
Albo choćby Starego Lepiej
Rzemieślnik może być Artystą
Artysta musi być Rzemieślnikiem
Powiedział Ktoś Mądry dawno
Przed czasem Zakrwawionej Podpaski
Oprawionej w ramy Konceptualnego Dzieła Sztuki

 

Kochajmy, nie zmarnujmy ni jednej nanosekundy

Jeżeli istnieje reinkarnacja
To może przydarzyło Ci się być moim ojcem?
Technicznie całkiem możliwe umarł zanim się urodziłeś.
Niektórzy twierdzą, że tak bardzo go przypominasz
Ja też miewam to przeczucie.
Może odrabia straconą szansę na bliskość?
Nie zdążyliśmy się poznać, rozminięci w pokoleniach tak niespójnych.
Podobno artyści to bardzo stare dusze
Ostatnie wcielenia
Podobno

***

Plażą idzie piękna Maryja
dziewica
ciało barwy ikony, włosy
wiatrem czesane głaszczą
kostium pieszczotliwie
obok niej Józef
wysoki, duże stopy
w gumowych sandałach
kształtni, piękni, kolorowi
kochają się
aż tu nagle Bóg
każe jej urodzić siebie …

 

***

Dedykowane Wisławie

Nie jestem żoną Lota
A jednak co dzień
Zamieniam się w nieśmiały
Słup soli

 

Bożena Boba-Dyga (urodzona w 1967) mieszka w Krakowie, absolwentka krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, wielokrotnie nagradzana konserwatorka dzieł sztuki, artystka działająca intermedialnie na polu literatury, muzyki, plastyki i teatru. Stypendystka Europejskiego Tempus Programm i niemieckiego Deutscher Akademischer Austauschdienst (DAAD) (tłum. Niemiecka Centrala Wymiany Akademickiej). Autorka czterech tomów wierszy wydanych w Polsce – Skrytka Sylvi von Silberstein, Kropla, Koniec sezonu, Przynajmniej jeden raj, dwóch w tłumaczeniach na Ukrainie – Zapach Kasztaniv, Zawtra sohodni wczora czterojęzycznego wyboru wierszy Spokój Śniegu,… wydanego w Anglii i dwujęzycznego wydanego na Ukrainie Pisane doszcziem, tłumaczona na siedem języków – angielski, francuski, hiszpański, hebrajski, litewski, niemiecki, ukraiński. Obecna w kilku międzynarodowych antologiach niemieckich i ukraińskich, kilkudziesięciu almanachach, oraz w prasie codziennej i literackiej w kraju i za granicą w tym w Izraelu, w Niemczech, w USA i na Ukrainie. Wydała trzy płyty długogrające z piosenką literacką, i dwie z muzyką współczesną. Koncertowała na licznych festiwalach w kraju i za granicą, dokonywała nagrań dla rozgłośni radiowych i telewizyjnych. W 2016 roku otrzymała od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznakę honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej i od Marszałka Województwa Małopolskiego Srebrny Odznakę Województwa Małopolskiego – Krzyż Małopolski, a w 2017 od Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Złoty Krzyż Zasługi. Jest m.in. członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków, wiceprzewodniczącą Ogólnopolskiej Rady Konserwatorów Dzieł Sztuki przy Zarządzie Głównym ZPAP, Członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział Kraków. W 2010 roku założyła Fundację Art Forum, w ramach której organizuje m.in. Krakowski Festiwal Akordeonowy, Koncerty Prawykonań Utworów Akordeonowych, Konkurs na Film krótkometrażowy do muzyki akordeonowej, Warsztaty partytur graficznych oraz wiele innych wydarzeń literacko-muzycznych.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *