Drodzy poeci, poetki, czytelnicy, czujecie w powietrzu dziwne zawirowanie? Już od jakiegoś czasu widzę, że coś jest na rzeczy, niepokój wkrada się powoli, powolutku i rozsiada tam, gdzie mu pozwolą. Ludzie w kolejkach niecierpliwi i opryskliwi, środki transportu publicznego pełne kichających i kaszlących, ci co przetrwali, mają świadomość, że jutro to mogą być oni rozłożeni szerzącym się wirusem. W zakładach pracy wszechobecne L4, obowiązki wszystkich spadają na pojedyncze osoby, które uginają się pod ciężarem strachu i multum zadań do wykonania. Nawet psy i koty chowają się po kątach.
O co chodzi? Tak, z całą pewnością weszliśmy w nowy etap, w pełen szans i nadziei rok, a to, że trochę niefortunnie, że leżymy pod stołem i kwiczymy to nic, lepiej na początku niż w środku lub na końcu. A chorobowe każdemu się należy np. chociażby po to by uzupełnić braki w literaturze, sięgnąć po książkę, która już od dawna woła nas z półki ale przeważnie nie ma na nią czasu. Śmiało, czytajmy, dajmy się ponieść, zaczarować, zwariować, czytanie jest sexi. To jeszcze jedna z tych analogowych przyjemności, która póki co przetrwała, obcowanie z książką, z zapachem nowych stronic, lub z historią tych już nieco sfatygowanych ma w sobie niezwykły czar.
Może powołamy do życia kilka wierszy, może powstanie kilka opowiadań lub książka życia. To wszystko może się stać, możemy być mniej opryskliwi, bardziej życzliwi, a choroba, jak widać, nawet ona ma swoje plusy.

Sabina Wawera-Długosz


Mariusz S. Kusion

Zarządzanie przeszłością

zalewasz moje myśli wrzątkiem i czekasz
aż nasiąkną tobą w międzyczasie

odwołam się od błędów
w dobrej i złej wierze

przytulimy się na dystans bez słów
wspólne przeczucie nie da nam zasnąć
wstępnie zapomnimy
o swoich oddechach
w kolejnych odcieniach
i nowym ubraniu
tylko z fabrycznym zapachem
………………………

(nie)widoczne (nie)doskonałości

Więc na przekór przeszkodom źrenicą bezradną,
Chłoniemy się nawzajem, niby dwa bezdroża.
– Bolesław Leśmian

świat(ło) między nami nie gaśnie
przez całą noc uwspólniamy nasze historie
za późno wydobywam z ciebie zapach skrzypiec
chcę usłyszeć na głos wszystkie smaki
z twojej pamięci

chcę ukraść sobie miejsce
po tej tymczasowej podróży

jestem w tobie nadal
mimo wernisażu twoich tajemnic
bo najbardziej lubisz we mnie słowo
„nadal”

uciekamy do siebie głęboko po pierwiastku
piszę wiersze na wilgotnej skórze
ogrzewam ci tatuaże i zamieniam miejscami
od reklamy do reklamy na YouTube uzupełniają nas
tylko świadome emocje

zagubienie czeka w radiotaxi

Pewność na odległość

nie czujesz że przyszłe wspomnienia
zaczęły już obowiązywać
z mocą wsteczną w bajce
do której nie pasujemy

dałaś mi bilety wejściowe i wyjściowe
niedopowiedzenia przejściowe
od przemyślenia do przeczucia
w interpretacji rozszerzającej twoje źrenice
książki muzykę do szuflady malarstwo i usta
dałaś mocno
– coraz mocniej

rozbijajmy więc sobie nawzajem
naszą rzekomą normalność


Mariusz S. Kusion – publicysta, poeta, animator kultury, działacz organizacji pozarządowych. Ukończył studia w UJ na kierunkach prawo i stosunki międzynarodowe. Autor publikacji naukowych oraz popularnonaukowych z zakresu obu dziedzin swojego wykształcenia.
Publikował w pismach literackich („Akant”, „Szafa”, „Protokół Kulturalny”, „Migotania”, „PKPzin”, „Lamelli”, „Okolica Poetów”, „2 miesięcznik. Pismo ludzi przełomowych” oraz pisarze.pl), w antologiach i na poetyckich pocztówkach. Jego wiersze prezentowano także na wystawach w wielu polskich miastach. Tłumaczony na język angielski, włoski i ukraiński.
Zainteresowany syntezą sztuk, podejmuje projekty z twórcami muzyki, tańca, teatru i plastyki. Na przykład spektakl multimedialny pt. „Ubierz mnie w słowa”, który powstał w oparciu o jego erotyki. Jest jednym z uczestników projektu „Czas zatrzymać, czas zobaczyć”, w ramach którego bogato ilustrowane wiersze ukazały się w kalendarzu na rok 2015/2016 (wydawnictwo „Edica”) oraz stały się kanwą wideoklipów.
Od 2013 r. uczestniczy w corocznej akcji „(Anty)Walentynki na Krechę”, podczas której 14 lutego rozprowadzane są w polskich miastach autorskie pocztówki z wierszami członków i sympatyków ogólnopolskiej Grupy Literycznej „Na Krechę”.
Debiutował w 2015 r. tomem pt. „Zarządzanie zasobami emocjonalnymi”.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *